پژوهشنامه حمل و نقل

پژوهشنامه حمل و نقل

بررسی ظرفیت عملی خط مترو در تاثیر الگو توزیع ساعتی و ورود و خروج مسافر به ایستگاه ها

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
شهریار افندی زاده 1
امیرحسین حمزه ای 2
حمید بیگدلی راد 3
1 استاد، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران
3 دانشجوی دکتری، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران
10.22034/tri.2023.407855.3176
چکیده
یک برنامه زمان‌بندی قطار برنامه‌ریزی زمان‌های ورود و خروج قطارها را در سکوها، ایستگاه‌ها و تقاطع‌ها بیان می‌کند. ازنقطه‌نظر ادارات راه‌آهن برنامه زمانی قطارها به‌عنوان یک داده ورودی اساسی بـرای فرآیند زمان‌بندی است. از طرف دیگر افزایش سـطح‌سـرویس قطـار فاکتور مهمی است که بر تصمیم مسافر و تصمیمات مربوط به شرکت‌ها برای انتخاب قطار به‌عنوان یک مد حمل‌ونقل قابل‌قبول تأثیر می‌گذارد. هدف از زمان‌بندی قطارها حداقل‌کردن زمان سیر قطارها از مبدأ به مقصد، جلب رضایت مسافران و صاحبان منافع، با کم‌کردن تاخیرات در ایستگاه‌ها و حداکثر کردن استفاده از ظرفیت خطوط، ایستگاه‌ها، ناوگان است. یک نگرش با در نظر گرفتن تمام عواملی که در شبکه بر روی زمان حرکت قطارها تأثیرگذار می‌باشند می‌تواند ما را به سمت تولید یک برنامه‌ریزی درجهت نیل به اهـداف ذکـرشده سوق دهد. در این تحقیق که مطالعه موردی آن قطاری شهری بین تهران و کرج با استفاده تئوری صف با الگو M/G/C/C یک برنامه زمان‌بندی برای سرفاصله زمانی قطار براساس سه سناریو حداکثر ظرفیت قطار که دران بعضی مسافران در تراکم کم ایستاده، ظرفیت در حالت همه نشسته و حالت دیگر بین این دو حالت در نظر گرفته شد. با استفاده از الگو ساعتی در مطالعه موردی خط 5 بررسی شد، 32% توزیع در ایستگاه‌های میانی است، در حال حاضر برنامه زمان‌بندی فعلی مترو باعث تاخیرات و نارضایتی برای گروهی از مسافران است که زمان‌بندی پیشنهادی آن تا حدودی کاهش می‌دهد .سرفاصله زمانی پیشنهادشده بین بازه ۶ لغایت ۳۰ دقیقه در سناریوهای مختلف برای ساعات مختلف است. سرفاصله زمانی پیشنهادی باعث کاهش 21% زمان انتظار می‌شود.
کلیدواژه‌ها
تاخیر در سیستم ریلی‌
مسافران مترو
تئوری صف
زمان‌بندی حرکت قطار

موضوعات

عنوان مقاله English

Investigating the Practical Capacity of the Metro Line in the Impact of the Hourly Distribution Pattern and the Departure and Arrival of Passengers to the Stations

نویسندگان English

Shahriar Afandizadeh 1
Amir Hosein Hamzehi 2
Hamid Bigdeli Rad 3
1 Professor, School of Civil Engineering, Iran University of Science and Technology, Tehran, Iran.
2 M.Sc., Student, Islamic Azad University, Science and Research Branch, Tehran, Iran.
3 Ph.D., Candidate, School of Civil Engineering, Iran University of Science and Technology, Tehran, Iran.
چکیده English

Metro has become a necessity as a solution to traffic and a heavy and important means of public transportation in today's world. The need for traffic management and planning is inevitable. Therefore, the purpose of train scheduling is to minimize the time of the trains from the origin to the destination, to satisfy the passengers and stakeholders, to minimize the delays in the stations and to maximize the use of the capacity of the lines, stations, and fleet. An approach by considering all the factors that affect the time of trains in the network can lead us to produce a plan to achieve the mentioned goals. In this research, which is a case study of an urban train between Tehran and Karaj using queuing theory with the M/G/C/C pattern, a schedule for the train head based on three scenarios of the maximum capacity of the train in which some passengers are standing on the low track, the capacity In the mode of all passengers sitting, and the other mode was considered in the mode between these two modes. It was investigated using the hourly pattern in the case study of line 5, 32% of the distribution is in the middle stations, currently the current schedule of the metro causes delays and Dissatisfaction is for a group of passengers, which the proposed timing reduces to some extent. The proposed time is between 6-30 minutes in different scenarios for different hours. The proposed time reduces the waiting time by 21%.

کلیدواژه‌ها English

Rail System Delay
Subway Passengers
Queu Theory
Train Timing
-Abdi, A., Mosadeq, Z., & Bigdeli Rad, H. (2020). Prioritizing Factors Affecting Road Safety Using Fuzzy Hierarchical Analysis. Journal of Transportation Research, 17(3), 33-44.
-Adnan, M., (2014). Passenger Car Equivalent Factors in Heterogenous Traffic Environment-Are we Using the Right Numbers? Procedia Engineering, 77, 106-113.
-Afandizade Zargari, S., Bigdeli Rad, H., & Shaker, H. (2019). Using Optimization and Metaheuristic Method to Reduce the Bus Headway (Case Study: Qazvin Bus Routes). Quarterly Journal of Transportation Engineering, 10(4), 833-849.
-Afandizadeh, S., & Bigdeli Rad, H. (2021). Developing a Model to Determine the Number of Vehicles Lane Changing on Freeways by Brownian motion Method. Nonlinear Engineering, 10(1), 450-460.
-Afandizadeh, S., Aziz Jalali, D., & Bigdeli Rad, H. (2023). Optimal Routing for Shared Autonomous Vehicles Feeder Services in Urban Networks. Journal of Transportation Research.
-Ahmed, A., Noman, S. M., Baig, M. A. U., Ngoduy, D., Adnan, M., Ismail, M. A., & Qadir, A., (2022). Estimating Passenger Car Equivalent Factors for Heterogeneous Traffic Using Occupancy-Density Linear Regression Model. Transportation Research Record, 2676(8), 209-220.
-Ameri, A., Bigdeli Rad, H., Shaker, H., & Ameri, M. (2021). Cellular Transmission and Optimization Model Development to Determine the Distances between Variable Message Signs. Journal of Transportation Infrastructure Engineering, 7(1), 1-16.
-Behzadi, G., & Shakibaei, F. (2016). Determination of Passenger Car Equivalent for Bus in Urban Roads Using AIMSUN (Case Study: Emam Reza Avenue, Amol City).
-Bouhouras, E., & Basbas, S. (2021). Passenger Car Equivalent Value for Commercial Vehicles: A New Approach. Periodica Polytechnica Transportation Engineering, 49(4), 354-358.
-De Luca, M., & Dell'Acqua, G. (2014). Calibrating the Passenger Car Equivalent on Italian Two-Line Highways: A Case Study. Transport, 29(4), 449-456.
-Elefteriadou, L., Torbic, D., & Webster, N. (1997). Development of Passenger Car Equivalents for Freeways, Two-Lane Highways, and Arterials. Transportation Research Record, 1572(1), 51-58.
-Hajisoleimani, M. M., Abdi, A., & Bigdeli Rad, H. (2021). Intermodal Non-Motorized Transportation Mode Choice; Case Study: Qazvin City. Space Ontology International Journal, 10(3), 31-46.
-Hurtado-Beltran, A., & Rilett, L. R. (2021). Impact of CAV Truck Platooning on HCM-6 Capacity and Passenger Car Equivalent Values. Journal of Transportation Engineering, Part A: Systems, 147(2), 04020159.
-Kollar, A. (2014). The Supervision of Passenger Car Unit Values in Different Types of Urban Junctions with VISSIM Program. Pollack Periodica, 9(1), 49-60.
-Li, H., Zhou, Y., Li, S., & Zhu, H. (2019). Passenger Car Equivalents for Urban Roads Using Average Time Headway of Car Following Conditions. Advances in Mechanical Engineering, 11(12), 1687814019897511.
-Macioszek, E. (2019). The Passenger Car Equivalent Factors for Heavy Vehicles on Turbo Roundabouts. Frontiers in Built Environment, 5, 68.
-Mirzahossein, H., Shahrad, S., Afandizadeh Zargari, S., & Motevalli Habibi, H. (2021). Determination of Passenger Car Equivalent for Heavy Vehicles in Iran in Comparison with Highway Capacity Manual 2016. Iranian Journal of Science and Technology, Transactions of Civil Engineering, 1-11.
-Sarraj, Y., & Jadili, I. (2016). Estimating Passenger Car Unit Factors for Buses and Animal Driven Carts in Gaza City, Palestine. IUG Journal of Natural Studies, 20(2).
-Sharma, M., & Biswas, S. (2021). Estimation of Passenger Car Unit on Urban Roads: A Literature Review. International Journal of Transportation Science and Technology, 10(3), 283-298.
-Zahiri, M., & Chen, X. (2018). Measuring the Passenger Car Equivalent of Small Cars and Suvs on Rainy and Sunny Days. Transportation Research Record, 2672(31), 110-119.