مرکز تحقیقات راه ، مسکن و شهرسازی پژوهشنامه حمل و نقل 1735-3459 19 4 2022 10 23 Investigation on the performance of improved concrete bridges with rotary friction dampers بررسی عملکرد پل های بتنی بهسازی شده با میراگر اصطکاکی دورانی 73 86 148276 10.22034/tri.2022.309245.2963 FA امین اسپرنیا دانش آموخته کارشناسی ارشد، گروه مهندسی عمران، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد پردیس، تهران، ایران مهران غلامی استادیار، مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی، تهران، ایران 0000-0002-5403-5861 حمید رحمانی سامانی استادیار، گروه مهندسی عمران، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد پردیس، تهران، ایران Journal Article 2021 10 06 The inevitable occurrence of earthquakes and the infliction of great human and financial losses, especially devastating earthquakes that have occurred in recent years in different parts of the world, has emphasized the need to find a suitable and reliable solution to strengthen structures against this natural phenomenon. The use of dampers as one of the methods of passive control of structures due to reliable behavior, optimal strength and low maintenance has been considered by many engineers in recent years. Despite its relatively widespread use in buildings, the use of dampers in bridges is not common yet. The purpose of this study is to investigate the effect of using rotary friction dampers as an energy dissipation system in concrete bridges as a suitable solution to improve the seismicity of existing bridges against earthquakes. In this study, modeling has been performed on four bridge samples, with span dimensions of 20 meters and 30 meters and with three and five spans. Using time history analysis, the amount of base shear and maximum displacement have been calculated as the main parameters that have a significant impact on the failure of the stairs. According to the results, the shear force changes decrease by about 10 to 17% with increasing the span length from 20 m to 30 m. Moreover, the displacement of the bridge deck decreases about 4 to 15% by increasing the span length from 20 meters to 30 meters. In addition, by increasing the number of bridge spans from 3 to 5, a maximum increase of 11% is created in the above parameters. وقوع اجتناب‌ناپذیر زلزله‌ها و تحمیل خسارت‌های فراوان جانی و مالی، به ویژه زلزله‌های ویرانگری که در سال‌های اخیر در نقاط مختلف دنیا اتفاق افتاده، تأکیدی بر لزوم یافتن راه‌حلی مناسب و مطمئن جهت مقاوم سازی سازه ها در برابر این پدیده طبیعی بوده است. استفاده از میراگرها به عنوان یکی از روشهای کنترل غیر فعال سازه ها با توجه به رفتار مطمئن، مقاومت مطلوب و نگهداری کم هزینه مورد توجه بسیاری از مهندسین در سالهای اخیر قرار گرفته است. علی رغم کاربرد نسبتاً وسیع در ساختمانها استفاده از میراگردر پلها هنوز متداول نشده است. هدف از این تحقیق بررسی تاثیر استفاده از میراگر اصطکاکی دورانی به عنوان یک سیستم اتلاف انرژی در پل‌های بتنی به عنوان راهکاری مناسب برای بهسازی لرزه‌ای پل‌های موجود در برابر زلزله می‌باشد. در این مطالعه مدل‌سازی بر روی چهار نمونه پل، با ابعاد دهانه 20 متری و 30 متری و دارای سه دهانه و پنج دهانه در هر دو حالت بدون میراگر و با میراگر صورت پذیرفته است. سپس با استفاده از تحلیل تاریخچه زمانی میزان برش پایه و تغییر مکان حداکثر به عنوان پارامترهای اصلی که تاثیر بسزایی در خرابی پل‌ها دارند، محاسبه شده اند. بر اساس نتایج، تغییرات نیروی برشی در پای ستون‌ها با افزایش طول دهانه از 20 متر به 30 متر حدود 10 تا 17 درصد کاهش می یابد. همچنین تغییر مکان عرشه پل با افزایش طول دهانه از 20 متر به 30 متر حدود 4 تا 15 درصد کاهش می یابد. علاوه بر آن با افزایش تعداد دهانه هی پل از 3 به 5 دهانه، افزایش حداکثر 11% در پارامترهای فوق ایجاد می شود. https://www.trijournal.ir/article_148276_a3ebcc38ad0eea0218f7131498b63748.pdf