مرکز تحقیقات راه ، مسکن و شهرسازی پژوهشنامه حمل و نقل 1735-3459 22 3 2025 09 23 Predicting the Impact of Shared Autonomous Vehicle Deployment on Daily Travel Mode Choice of Mobility-Impaired Groups پیش‌بینی تأثیر عرضه خودروهای خودران اشتراکی بر انتخاب وسیله‌نقلیه سفرهای روزانه برای گروه‌های توان‌یاب 397 408 224328 10.22034/tri.2025.529835.3355 FA محمدامین ابراهیم زاده گروه مهندسی عمران، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران شهریار افندی زاده استاد، گروه مهندسی عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران 0000-0001-5137-3673 سیدابراهیم عبدالمنافی گروه مهندسی عمران، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Journal Article 2025 06 11 This study investigates the impact of the deployment of shared autonomous vehicles on daily travel mode choice among mobility-impaired groups, including the elderly, children, and individuals with disabilities. Data were collected through field surveys and analyzed using logistic regression modeling. Model evaluation, based on indicators such as the area under the ROC curve (0.975) and the Cox & Snell R² (0.291), demonstrates high predictive accuracy and reliability. The findings reveal that variables such as education level, frequency of using shared autonomous vehicles, social acceptance, perceived safety, and accessibility significantly influence vehicle choice among mobility-impaired individuals. Results emphasize that the introduction of shared autonomous vehicles can substantially enhance equity and fairness in transportation access for vulnerable groups, increasing their participation in urban mobility systems. The main innovation of this study lies in its specific focus on mobility-impaired groups and the use of field data to model vehicle choice using logistic regression. This approach provides a practical tool for policymakers to design strategies aimed at improving quality of life and mobility access for these populations. Moreover, this research offers a solid foundation for future studies and paves the way for developing more advanced models to explore in greater depth the effects of emerging transportation technologies on mobility-impaired users. این پژوهش با هدف بررسی تأثیر عرضه خودروهای خودران اشتراکی بر انتخاب وسیله نقلیه در سفرهای روزانه گروه‌های توان‌یاب شامل سالمندان، کودکان و افراد معلول انجام شد. داده‌ها از طریق پرسشنامه‌های میدانی جمع‌آوری و با استفاده از مدل رگرسیون لاجستیک تحلیل شدند. ارزیابی مدل با شاخص‌هایی نظیر ناحیه زیر منحنی ROC برابر با 0.975 و ضریب تعیین کاکس و اسنل 0.291 نشان‌دهنده دقت و قابلیت پیش‌بینی بالای مدل است. نتایج نشان داد که متغیرهای تحصیلات، میزان استفاده از خودرو خودران اشتراکی، پذیرش اجتماعی، احساس ایمنی و دسترس‌پذیری، تأثیر معناداری بر انتخاب وسیله نقلیه توسط گروه توان‌یاب دارند. یافته‌ها تأکید می‌کنند که عرضه خودروهای خودران اشتراکی می‌تواند بهبود قابل توجهی در عدالت و برابری دسترسی به حمل‌ونقل برای گروه‌های توان یاب ایجاد کند و فرصت‌های مشارکت آنان در سیستم حمل‌ونقل شهری را افزایش دهد. نوآوری اصلی مطالعه در تمرکز خاص بر گروه‌های توان‌یاب و به‌کارگیری داده‌های میدانی برای مدل‌سازی انتخاب وسیله نقلیه با رویکرد رگرسیون لاجستیک است که ابزاری کاربردی برای سیاست‌گذاران در طراحی برنامه‌های ارتقای کیفیت زندگی و دسترسی این گروه‌ها فراهم می‌کند. این پژوهش پایه‌ای قوی برای مطالعات آتی فراهم کرده و زمینه را برای توسعه مدل‌های پیشرفته‌تر جهت بررسی عمیق‌تر اثرات فناوری‌های نوین حمل‌ونقل بر گروه‌های توان یاب فراهم می‌سازد. https://www.trijournal.ir/article_224328_e5d796c3973b955ed78908aa31c1fabc.pdf