مرکز تحقیقات راه ، مسکن و شهرسازی پژوهشنامه حمل و نقل 1735-3459 23 1 2026 03 21 Urban Transportation Sustainability Assessment Model With an Uncertainty Approach (Case-Study: Tehran) مدل سنجش پایداری حمل ‌و نقل شهری با رویکرد عدم قطعیت (مطالعه شهر تهران) 247 258 231252 10.22034/tri.2025.531420.3356 FA امیرحسین تقوی گروه مهندسی صنایع، دانشکده مهندسی واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران 0009-0006-4719-7586 امیرعباس شجاعی گروه مهندسی صنایع، دانشکده مهندسی واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران 0000-0003-4961-0531 کاوه خلیلی‌دامغانی گروه مهندسی صنایع، دانشکده مهندسی واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران 0000-0002-2338-1673 حمید توحیدی گروه مهندسی صنایع، دانشکده مهندسی واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران 0000-0003-1743-4254 Journal Article 2025 06 26 The present study aims to provide a model for assessing the sustainability of urban public transportation in Tehran, taking into account uncertainty conditions. This study uses the Grounded Theory and Ordinal Priority Approach methods, and the data is analyzed using MAXQDA and MATLAB software. The primary statistical population included 10 managers, deputies, and experts working in the field of public transportation, and the secondary statistical population included 50 experienced university professors in the field of transportation, who were selected using a purposeful method. In the research process, 96 factors were initially identified, which, after analysis and prioritization, were categorized into 10 key factors in the form of four main categories: "Infrastructure and Sustainable Development", "Management, Policymaking, and Innovation", "Services and Quality", and "Culturalization, Security, and Social Participation”. The results of the analysis showed that "sustainable transport infrastructure" (relative weight 0.412), "management and policy-making" (relative weight 0.389), and "citizenship education and culture" (relative weight 0.361) have the greatest impact, and on the contrary, "non-motorized transport development" (relative weight 0.226), "safety and health in transport" (relative weight 0.218), and "sustainable investment attraction" (relative weight 0.203) have the least impact on the sustainability of public transport in Tehran. Also, "improving the quality of services and equipment", "improving urban facilities", "environmental sustainability" and "using technology and innovation" were prioritized in the next categories. These findings indicate that achieving a sustainable public transportation system requires a focus on effective management and policymaking, the development of efficient infrastructure, and improving the quality of services. پژوهش حاضر با هدف ارائه مدل برای ارزیابی پایداری حمل‌ و نقل عمومی شهری در تهران با در نظر گرفتن شرایط عدم قطعیت انجام شده است. این مطالعه از روش تئوری داده‌بنیاد (Grounded Theory) و تصمیم‌گیری چند معیاره (Ordinal Priority Approach) بهره گرفته و داده‌ها با استفاده از نرم‌افزارهای MAXQDA و MATLAB تحلیل شده است. جامعه آماری اولیه شامل 10 نفر از مدیران، معاونان و کارشناسان شاغل در حوزه حمل ‌و نقل عمومی و جامعه آماری ثانویه شامل 50 نفر از اساتید مجرب دانشگاه در حوزه حمل و نقل بودند که با روش هدفمند برگزیده شدند. در فرآیند پژوهش، ابتدا 96 عامل شناسایی شد که پس از تجزیه، تحلیل و اولویت‌بندی، به 10 عامل کلیدی در قالب چهار دسته اصلی "زیرساخت‌ها و توسعه پایدار"، "مدیریت، سیاست‌گذاری و نوآوری"، "خدمات و کیفیت" و "فرهنگ‌سازی، امنیت و مشارکت اجتماعی" دسته‌بندی شدند. نتایج تحلیل نشان داد که "زیرساخت‌های حمل ‌و نقل پایدار" (وزن نسبی 412/0) و "مدیریت و سیاست‌گذاری" (وزن نسبی 389/0) و "فرهنگ‌سازی و آموزش شهروندی" (وزن نسبی 361/0) بیشترین تأثیر و در نقطه مقابل، "توسعه حمل‌ونقل غیرموتوری" (وزن نسبی 226/0)، "امنیت و سلامت در حمل‌ونقل" (وزن نسبی 218/0) و "جذب سرمایه‌گذاری پایدار" (وزن نسبی 203/0) کمترین تاثیر را بر پایداری حمل ‌و نقل عمومی در تهران دارند. همچنین "بهبود کیفیت خدمات و تجهیزات"، "بهبود تسهیلات شهری"، "پایداری زیست‌محیطی" و "استفاده از فنآوری و نوآوری" د ر رده‌های بعدی اولویت‌بندی قرار گرفتند. این یافته‌ها نشان می‌دهد که دستیابی به سیستم حمل‌ و نقل عمومی پایدار مستلزم تمرکز بر مدیریت و سیاست‌گذاری مؤثر، توسعه زیرساخت‌های کارآمد و ارتقای کیفیت خدمات است. https://www.trijournal.ir/article_231252_5e614a11a083181506cfc68f2918e3bb.pdf