مرکز تحقیقات راه ، مسکن و شهرسازی پژوهشنامه حمل و نقل 1735-3459 23 3 2026 09 23 Prioritizing Supply Chain Indicators at the Nexus of Digital Transformation and Sustainability: A Hybrid BWM–VIKOR Framework اولویت‌بندی شاخص‌های زنجیره‌تأمین در پیوند تحول دیجیتال و پایداری: چارچوبی ترکیبی مبتنی بر روش‌های BWM–VIKOR 155 172 244508 10.22034/tri.2026.573185.3437 FA عسل چراغی دانش آموخته کارشناسی ارشد، دانشکده مهندسی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران جواد بهنامیان استاد، گروه مهندسی صنایع، دانشکده مهندسی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران Journal Article 2026 01 31 This study aims to collect, evaluate, and prioritize the indicators that influence green supply chain management based on the Internet of Things (IoT). Following a comprehensive literature review and identification of driving factors, fourteen key indicators related to IoT applications in green supply chains were extracted. To assess the relative importance of each indicator, six evaluation criteria were defined and the criteria were weighted using the Best–Worst Method (BWM) to determine the precise significance of each indicator within the established framework. Subsequently, the VIKOR method was applied to prioritize the indicators according to the computed weights, thereby establishing their order of influence on environmental objectives and supply chain efficiency. The results indicate that designing IoT-based products and processes aimed at reducing energy consumption and raw material usage is the most significant indicator, playing a central role in minimizing environmental impacts and optimizing resource use across the product life cycle. Conversely, the least important indicator was supporting strategic supplier selection planning through IoT, suggesting that operational and design-oriented applications received higher priority than certain strategic uses in the examined samples. The analysis further clarifies operational and policy implications for each indicator and proposes implementation measures for IoT technologies across design, production, logistics, and recycling stages. By combining weighting and ranking methods, this study provides a practical framework for managers and decision-makers to prioritize investments and digital–sustainability transformation programs, enabling more effective steps toward supply chain sustainability. این پژوهش با هدف گردآوری، ارزیابی و اولویت‌بندی شاخص‌های تأثیرگذار بر مدیریت زنجیره‌تامین سبز مبتنی بر اینترنت اشیاء انجام شد. در گام نخست، پس از مرور ادبیات و شناسایی پیشران‌ها، چهارده شاخص کلیدی مرتبط با کاربردهای اینترنت اشیاء در زنجیره‌تامین سبز استخراج گردید. برای سنجش اهمیت نسبی هر شاخص، شش معیار ارزیابی تعریف شد و وزن‌دهی معیارها با استفاده از روش تصمیم‌گیری چندمعیاره بهترین–بدترین انجام گرفت تا میزان اهمیت هر شاخص در چارچوب معیارهای تعیین‌شده به‌صورت دقیق تعیین شود. در مرحله بعد، با بهره‌گیری از روش ویکور، شاخص‌ها بر اساس وزن‌های محاسبه‌شده اولویت‌بندی شدند تا ترتیب اثرگذاری آن‌ها بر تحقق اهداف زیست‌محیطی و کارایی زنجیره‌تامین مشخص گردد. نتایج نشان می‌دهد که طراحی محصولات و فرایندهای مبتنی بر اینترنت اشیاء با هدف کاهش مصرف انرژی و کاهش مصرف مواد اولیه به‌عنوان پراهمیت‌ترین شاخص شناخته شده است؛ این شاخص نقش محوری در کاهش اثرات زیست‌محیطی و بهینه‌سازی منابع در طول چرخه عمر محصول دارد. در مقابل، شاخصی که کمترین اهمیت را کسب کرد، کمک به برنامه‌ریزی استراتژیک برای انتخاب تأمین‌کنندگان با استفاده از اینترنت اشیاء بود که نشان‌دهنده اولویت بالاتر اقدامات عملیاتی و طراحی‌محور نسبت به برخی کاربردهای استراتژیک در نمونه‌های مورد بررسی است. تحلیل نتایج همچنین کاربردهای عملیاتی و سیاست‌گذاری مرتبط با هر شاخص را تبیین می‌کند و راهکارهایی برای پیاده‌سازی فناوری‌های اینترنت اشیاء در سطوح طراحی، تولید، لجستیک و بازیافت ارائه می‌دهد. این مطالعه با ترکیب روش‌های وزنی و رتبه‌بندی، چارچوبی کاربردی برای مدیران و تصمیم‌گیران فراهم می‌آورد تا سرمایه‌گذاری‌ها و برنامه‌های تحول دیجیتال-زیستی را اولویت‌بندی کنند و گام‌های مؤثرتری در جهت پایداری زنجیره‌تامین بردارند. https://www.trijournal.ir/article_244508_1599fe6a746eb3d98073ff1ade6bf5d6.pdf