مرکز تحقیقات راه ، مسکن و شهرسازی پژوهشنامه حمل و نقل 1735-3459 23 3 2026 09 23 Numerical Evaluation of the Performance of Double Rails in the Stiffness Transition Zone of the Kuhin Tunnel ارزیابی عددی عملکرد ریل مضاعف در سختی ناحیه انتقال تونل کوهین 241 256 244512 10.22034/tri.2026.580981.3452 FA مهدی معظمی دانش آموخته کارشناسی ارشد، دانشکده راه آهن، دانشگاه علم و صنعت تهران، ایران مسعود فتحعلی استادیار، مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی، تهران، ایران 0000-0002-8635-4605 بابک بالازاده دانش آموخته کارشناسی ارشد، دانشکده عمران، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران Journal Article 2026 05 10 At the interface between the earthwork subgrade and engineering structures, a change in railway track stiffness is typically observed. This section of the railway, which significantly affects the dynamic forces acting on the track and the interaction between the track and rolling stock, is referred to in technical literature as the track stiffness transition zone. In this zone, the interaction of the railway superstructure with the embankment section and the concrete foundation of engineering structures behaves differently under the dynamic loads imposed by passing trains. In railway design, appropriate measures must be considered to ensure a gradual change in stiffness in this area in order to maintain proper track performance and ensure the safe operation of trains. One such measure that can be implemented in the track superstructure is the installation of additional rails with a specified length between the two main rails, aimed at controlling differential settlements in this zone. In this study, the performance of additional rails installed in the railway superstructure at the entrance of Kouhin Tunnel on the Qazvin–Rasht railway line was evaluated through numerical modeling. The results of the analyses showed that using additional rails with a length of 18 meters reduces settlement in the ballasted section of the track by 16 percent. Another approach to reduce the vertical differential settlement between the two sections of the track is to decrease the stiffness of the track structure in the concrete section. This can be achieved by using an elastic layer, such as an elastic mat or pad, either beneath the rail or beneath the concrete track slab. The presence of such a mat reduces the stiffness of the track in the concrete section and increases track settlement, which helps bring the stiffness of the ballasted and concrete sections closer to each other. در محل تلاقی بستر خاکی با ابنیه فنی شاهد تغییر در سختی خط‌آهن می باشیم. این بخش از خط‌آهن که تاثیر زیادی بر روی نیروی‌های دینامیکی وارده بر خط و اندر کنش خط و ناوگان دارد، در ادبیات فنی به‌عنوان ناحیه انتقال سختی نام‌گذاری شده است. در این ناحیه اندرکنش روسازی راه آهن در تعامل با بخش‌های خاکی و بستر بتنی ابنیه فنی تحت بار دینامیکی وارده از ناوگان عبوری ریلی متفاوت می باشد. در طراحی خط‌آهن باید تمهیداتی برای تغییر تدریجی این سختی در نظر گرفته شود تا عملکرد مطلوب خط را برای سیر ایمن ناوگان فراهم نماید. یکی از این تمهیدات که در بخش روسازی قابل اجرا می باشد، استفاده از دو ریل اضافی با طول مشخص در بین دو ریل اصلی خط با هدف کنترل نشست های نامتقارن در این ناحیه می باشد. در این مقاله عملکرد ریل مضاعف نصب شده در روسازی خط‌آهن در ورودی تونل کوهین واقع در محور راه آهن قزوین-رشت از طریق مدلسازی عددی ارزیابی شده است. نتایج تحلیل‌ها نشان داد که استفاده از ریل مضاعف با طول 18 متر، باعث کاهش نشست 16 درصدی در قسمت بالاستی خط می‌شود. راهکار دیگر برای کم کردن نشست تفاضلی قائم بین دو بخش از خط، کاهش سختی روسازی خط در بخش بتنی می باشد. این راهکار با استفاده از لایه ارتجاعی مانند فرش یا پد ارتجاعی در زیر ریل یا در زیر خط بتنی عملی می شود. وجود این فرش باعث کاهش سختی خط در بخش بتنی و افزایش نشست خط می باشد. موضوعی که سختی روسازی در دو بخش بتنی و بالاستی را تا سطح بالایی نزدیک می کند. https://www.trijournal.ir/article_244512_be3a0d9db5d4aa4ae3446857ac39b171.pdf