مرکز تحقیقات راه ، مسکن و شهرسازی پژوهشنامه حمل و نقل 1735-3459 23 3 2026 09 23 Designing the Governance Model of Iran's Transportation Innovation Ecosystem طراحی الگوی حکمرانی اکوسیستم نوآوری حمل و نقل ایران 527 544 246374 10.22034/tri.2026.579832.3448 FA علی اصغر شفیع نادری دانش آموخته کارشناسی ارشد، دانشکده مکانیک، دانشگاه صنعتی امیرکبیر (پلی تکنیک تهران)، تهران، ایران 0009-0006-8482-8527 فرزانه بیک زاده عباسی استادیار، گروه مدیریت بازرگانی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران 0000-0002-4119-1523 Journal Article 2026 04 28 The transportation sector is a key pillar of Iran’s economy and an important factor in national competitiveness. However, dispersed innovation activities, weak institutional coordination, and the lack of an integrated governance mechanism have limited the commercialization of innovations. Although innovation management literature emphasizes transparent governance and structured interaction between public and private sectors, Iran lacks a clear framework for governing the transportation innovation ecosystem. This study adopts an institutional design approach based on the MIT innovation ecosystem framework. Potential roles and actors were identified through literature and policy document review, and the combination of governance institutions was determined using the Delphi method with experts. The results identified five key roles within a “Transportation Innovation Ecosystem Governance Council.” Three criteria were also proposed to guide innovative projects: market demand orientation, technology readiness level, and total cost of ownership advantage. The model aims to strengthen coordination and improve technology commercialization in Iran’s transportation sector. بخش حمل‌ونقل از ارکان اصلی اقتصاد ایران و عامل مهم رقابت‌پذیری ملی است، اما پراکندگی فعالیت‌های نوآورانه، ضعف هماهنگی نهادی و نبود سازوکار حکمرانی یکپارچه مانع تجاری‌سازی نوآوری‌ها شده است. در حالی‌ که ادبیات مدیریت نوآوری بر حکمرانی شفاف و تعامل ساختاریافته میان بخش‌های عمومی و خصوصی تأکید دارد، در ایران چارچوب روشنی برای حکمرانی اکوسیستم نوآوری حمل‌ونقل وجود ندارد. این پژوهش با رویکرد طراحی نهادی و بر پایه چارچوب اکوسیستم نوآوری MIT انجام شد. نقش‌ها و بازیگران بالقوه با مرور ادبیات و اسناد سیاستی شناسایی و ترکیب نهادهای حکمرانی با روش دلفی خبرگان تعیین گردید. نتایج، پنج نقش کلیدی شامل کنشگر محوری، سرمایه‌گذار خطرپذیر، بنگاه بزرگ، دولت و نهاد دانشی را در قالب «شورای حکمرانی اکوسیستم نوآوری حمل‌ونقل» ترسیم کرد. همچنین سه معیار تقاضامحوری بازار، سطح آمادگی فناوری و برتری هزینه نهایی مالکیت برای هدایت طرح‌های نوآورانه پیشنهاد شد. الگوی نهایی به تقویت هماهنگی و بهبود تجاری‌سازی فناوری در حمل‌ونقل ایران می‌انجامد. https://www.trijournal.ir/article_246374_4b8103621fc4e6a3e477eab559b3b2be.pdf