-عابدینی، م. (۱۳۹۳). روشهای اپیدمیولوژیک در حوادث ترافیکی (روشهای تحلیل آماری تصادفات). بیرجند: دانشگاه آزاد اسلامی واحد بیرجند.
-ابراهیمیپور، م.، و خانی، آ. (۱۳۹۲). بررسی دموگرافیک بیماران ترومایی ناشی از تصادفات جادهای مراجعهکننده به بیمارستان طالقانی مشهد: مطالعه توصیفی-مقطعی. مجله طب اورژانس ایران، ۵(۳)، 191-183.
-خرمی، ز.، هاشمی نظری، س. س.، و قدیرزاده، م. ر. (۱۳۹۵). اپیدمیولوژی مرگهای ناشی از سوانح ترافیکی در استان فارس. فصلنامه ارتقای ایمنی و پیشگیری از مصدومیتها، ۴(۴)،
224-217.
-صادقی بازرگانی، ح.، و ایوبی، ع. (۱۳۹۵). مرور الگوهای اپیدمیولوژیک تصادفات جادهای: تحلیل مقالات ۱۹۹۶ تا ۲۰۱۴. فصلنامه ارتقاء ایمنی و پیشگیری از آسیبها، ۳(۲)، 22-12.
-علوی، س. س.، محمدی، م. ر.، سوری، ح.، و جنتیفرد، ف. (۱۳۹۵). تعیین ویژگیهای شناختی–رفتاری رانندگان اتوبوس و کامیون طی سوانح ترافیکی ۱۳۹۳–۱۳۹۲: مطالعهای مقطعی بر ۸۰۰ راننده پایه یک. مجله ارتقای ایمنی و پیشگیری از مصدومیتها. ۳(۴), 232-223.
-برزگر، ع.، قدیپاشا، م.، فروزش، م.، ولییاری، س.، و خادمی، ع. (۱۳۹۹). مطالعه اپیدمیولوژیک مرگ ناشی از تصادفات ترافیکی در میان کاربران موتورسیکلت در ایران (۱۳۹۰–۱۳۹۶): یک تحلیل مقطعی. مجله چینی تروماتولوژی، ۲۳(۴)،223-219.
-حمزه، الف.، و نجفی، ب. (۱۳۹۵). الگوی اپیدمیولوژیک مرگومیر ناشی از تصادفات رانندگی در ایران (۱۳۸۳ تا ۱۳۹۲). مجله بهداشت عمومی ایران، ۴۵(۱)، 96-88.
-حیدری، س.، و حسینزاده، ح. (۱۳۹۲). ویژگیهای اپیدمیولوژیک تصادفات منجر به فوت در استان فارس: یک بررسی مبتنی بر جامعه. فصلنامه سلامت کار و ایمنی، ۳(۲)،55-62.
-بختیاری، م.، و سوری، ح. (۱۳۹۲). بررسی اپیدمیولوژی و عوامل موثر بر پیامد حوادث ترافیکی درونشهری در ایران. مجله ارتقای ایمنی و پیشگیری از مصدومیتها، ۱(۳)، 159-150.
-خزایی، م.، و رضائیان، ف. (۱۳۹۷). جنبه های اپیدمیولوژیک آسیبهای کلی در استان همدان طی سالهای ۱۳۸۸ تا ۱۳۹۳. مجله ترومای ایران، ۹(۱)، 46-39.
-محتشم امیری، م.، و دستگیری، ر. (۱۳۹۵). بررسی اپیدمیولوژیک تصادفات جادهای در استان گیلان در سال ۱۳۹۱. مجله اپیدمیولوژی ایران، ۱۲(۴)، 50-41.
-معافیان، م.، و آقابیگی، م. (۱۳۹۲). بررسی اپیدمیولوژیک تصادفات رانندگی در ایران با تاکید بر عوامل مرتبط با رانندگان. مجله پزشکی انتظامی، ۲(۱)، 19-11.
-قدیرزاده، ع.، و شجاعی، م. (۱۳۹۵). وضع و روند تغییرات مرگ و میر ناشی از حوادث رانندگی ایران در دهه ۸۰ خورشیدی. سلامت و ایمنی حملونقل، ۴(۱)، 35-25.
-قانعیان، م.، و ترفیعی، ح. (۱۴۰۰). بررسی اپیدمیولوژیک عوامل مرتبط با حوادث رانندگی در شهر یزد. مجله ایمنی راهها، ۱۵ (۱)، ۱۱۳-۱۲۸.
-Almayo, A., et al. (2023). Epidemiological characteristics of road traffic accident fatalities in Addis Ababa, Ethiopia: A retrospective cross-sectional study based on traffic police records (2018–2020). BMC Emergency Medicine, 23(1), 1-15.
-Barroso, Y., & Russo, M. (2023). Youth drug use and impaired driving in the U.S.: Evidence from national surveys (2016–2019). Journal of Substance Use and Addiction, 28(3), 302–318.
-Bhalla, K. S., & Mohan, D. (2015). Safety of young children on motorized two‑wheelers around the world: A review of the global epidemiological evidence. IATSS Research, 38(2), 83–91.
-Eboli, L., Mazzulla, G., & Forciniti, C. (2017). How driver characteristics can influence driving style. Accident Analysis & Prevention, 99, 49–6.
-Miklaraki, A., et al. (2023). One year of COVID-19: Impacts on safe driving behavior and policy recommendations. A descriptive review of multiple driving behavior indicators and crash data in relation to severity of response measures in Greece and the Kingdom of Saudi Arabia. Traffic Psychology and Behaviour, 91, 123–135.
-Muller, G., & Skyving, S. (2023). What causes fatal road traffic crashes in elderly drivers? A registry-based longitudinal study from Sweden. Accident Analysis & Prevention, 188, 106744.
-Pathak, S. M., Jindal, A. K., Verma, A. K., & Mahen, A. (2014). An epidemiological study of road traffic accident cases admitted in a tertiary care hospital. Med J Armed Forces India, 70(1), 32–35.