-یوسف زاده، شاهرخ، آذری، سمیرا، کوچکین نژاد، لیلا، هومایی راد، عنایت الله، حسینیا، مرجان و خدادادی، نعیمه (1400). مطالعهای درباره استفاده دانش آموزان از سیستمهای محدودکننده در خدمات حمل و نقل مدارس ابتدایی و متوسطه شمال ایران: مطالعهای مشاهدهای. مرکز تحقیقات تروما جاده گیلان ایران، دانشگاه پزشکی گیلان، 21:574.
-احمدی، ملیحه و حبیب، فرح (1387). توسعه پایدار شهری با تاکید بر حرکت پیاده در آسیا. علوم و فن آوری محیط‌زیست، دوره دهم، شماره سه.
-شلوسبرگ، مارک، گرین، جسیکا، فیلیپس، پاجی، پاولسن، جانسون، بتانی، پارکر، باب، (2006). سفرهای مدرسه: تأثیر شکل شهری و فاصله بر شیوه سفر. طرح J. Am. انجمن ۷۲، 346-337.
-مک میلان، تریسی.ای. (2007). تأثیر نسبی فرم شهری بر نحوه سفر کودک به مدرسه. ترجمه: Resp. Res. Part A Policy Pract 41، 79-69.
-مهدیزاده، میلاد، ممدوحی، امیررضا، نورد فجرن، تروند (2017). زمان پیاده روی به مدرسه، سفر فعال کودکان به مدرسه و عوامل مرتبط با آن. J. Transp. Heal. 6, 313–326.
-میترا، رکتیم.، بولیونگ، رون.ان. (2014). تأثیر محیط محله و تعاملات سفر خانوادگی بر رفتار سفر مدرسه: کاوشی با استفاده از مدلهای وزنی جغرافیایی. J. Transp. Geogr. ۶۹–۷۸.
-سنر، ایپک.ان.، لی، ریچارد.جی.، سیدهارتان، راگو.(2019). بررسی سفر مدرسهای کودکان: تمرکز بر سفر فعال و تأثیرات والدین. ترجمه: بخش A سیاست پراکتی ۱۲۳، 34-24.
-اریکا،ایکدا.، سوزان، ماووا.، آلانا، کاوادینو.، پنلوپه، کارولد.، اریکا، هینکسونا.، کارن، ویتند.، ملودی، اسمیتف. (2020). حفظ ایمنی کودکان برای سفر فعال به مدرسه: بررسی ترکیبی سیاستها و رویههای مدرسه و رفتار کودکان در سفر مدرسه. مجله رفتار سفر و جامعه، 21 :57-6.
-بک، لوری.اف.، و نگوین، دنیل دی. (2017). دکترای دموکرات، روش حمل و نقل مدرسه، بر اساس فاصله بین خانه و مدرسه، ایالات متحده. مجله تحقیقات ایمنی .
-لیدبه، آبهای.، لی، شیائوبینگ.، آدانو، امانوئل. کوفی.، نامبیسان، شاشی.، جونز، استیون. (۲۰۲۰). تحلیل اکتشافی روندهای اخیر در انتخاب حالتهای سفر مدرسهای در ایالات متحده. پژوهش حمل و نقل: دیدگاههای میان رشتهای، ۶، 8-1.
